Κουκιά Στιφάδο

Καλό Πάσχα σε όλους ! Μου λείψατε και ίσως να έλειψα και εγώ σε κάποιους.

Σε αυτήν την πρώτη ανάπαυλα μετά από καιρό δεν ήξερα με τι να πρωτοασχοληθώ,άργησα λίγο αλλά να 'μαι και εδώ και τώρα που 'μαι εδώ μπροστά στον υπολογιστή ξεφυλλίζοντας αυτό το σκονισμένο μπλογκ,ένα μπλογκ μαγειρικής για να μην ξεχνιόμαστε,μόνο συνταγές δεν μου 'ρχονται στο νου...Σκεφτόμουν ότι συχνά οι περισσότεροι άνθρωποι επιδιώκουν με περισσή επιμέλεια τη δυστυχία τους,κάνουν - ασυναίσθητα - ότι μπορούν για να δυστυχήσουν (πολλές φορές στο όνομα της ευτυχίας) και τελικά τα καταφέρνουν περίφημα...και μετά παραπονιούνται...Δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι αποτελώ εξαίρεση στον παραπάνω κανόνα ανοησίας.

Μμμμ δε θέλω να σας κουράσω όμως με τις αμπελοφιλοσοφίες μου,ας δούμε και καμιά συνταγή έτσι για ξεκάρφωμα,τί μέρα είναι σήμερα; Πάσχα,τέλεια αφού φάγατε όλοι το αρνάκι σας ας μιλήσουμε για...εμμμ....για κουκιά.

Τα κουκιά δεν τα 'τρωγα μέχρι πρότινος,δεν τα είχα δοκιμάσει από παιδί,τα θεωρούσα αφελώς το υποδεέστερο των οσπρίων,κατι σαν φτωχό συγγενή.
Η πρώτη μας επανασύνδεση έγινε χάρη σε μια κυρία που έχει κατάστημα βιολογικών προιόντων,έψαχνα λοιπόν φάβα,δεν βρήκα και η εν λόγω κυρία μου αντιπρότεινε να φτιάξω φάβα απο κουκιά,που ''είναι και πιο νόστιμη'',την κοίταξα θυμάμαι με ένα τόνο παραπάνω καχυποψία απ' ότι θα επέτρεπε η αγωγή που απέκτησα στο Eton,πλήρωσα τα κουκιά και αποχώρησα σχεδόν κατηφής.
Όταν λίγο αργότερα δοκίμαζα την κουκόφαβα η προπετής κ προπάντων αμετροεπής κατήφειά μου είχε μετατραπεί σε ένα πλατύ αυτάρεσκο χαμόγελο (είχα υποσχεθεί φάβα στους καλεσμένους μου και τα είχα καταφέρει περίφημα χωρίς φάβα),τί καθίκι που είμαι ! Τουλάχιστον την επομένη πέρασα και την ευχαρίστησα τη γυναίκα,χάρηκα για λίγο,'εν τέλει είμαι σωστός σκεφτόμουν,μπορεί να μην αποκάλυψα στους ενθουσιασμένους συνδαιτημόνες μου ότι κατά τύχη έφτιαξα το πιάτο,αλλά ορίστε απέδωσα τα εύσημα και στην κυρία' ,κάπου εκεί όμως να 'σου ο Lost Gastronaut 2 ''αλήθεια για να την ευχαριστήσεις επέστρεψες εγωιστικό γουρούνι ή για να αγοράσεις άλλα δυο πακέτα βιολογικά κουκιά;''
Με αυτούς τους εσωτερικούς διαλόγους ποτέ δεν βγάζω άκρη,δεν ξέρω εσείς.

Μετά την απρόσμενη επιτυχία της φάβας από κουκιά άρχισα να το ψάχνω λοιπόν μέχρι που ανακάλυψα ότι η γιαγιά μου έφτιαχνε...κουκιά στιφάδο...what the fuck is this ? αναλογιζόμουν ενώ με κυρίευαν οι τύψεις μια για την περιφρόνηση στα κουκιά και μια για τα πεταμένα λεφτά στο Eton College,χάλι η αγωγή μας.

Κουκιά Στιφάδο

Υλικά

Κουκιά μουλιασμένα στο νερό και ξεφλουδισμένα
2 κρεμύδια
1-2 φύλλα δάφνης
1-2 σκελίδες σκόρδο
δεντρολίβανο
ρίγανη
μπαχάρι
1 κονκασέ ντομάτας
λιγη ζαχαρη (1/2 κουταλάκι)
ξηρό κόκκινο κρασί (1 φλυτζανάκι του καφε)
αλάτι
πιπέρι
ξύδι
ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Σωτάρουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο μας και προσθέτουμε σιγά σιγά τα μυρωδικά και τα κουκιά και πριν αρχιζουν να μας 'αρπάζουν' το ξύδι και μετά το κρασί και μόλις εξατμιστούν,την ντομάτα,έπειτα τακτικά όσο νερό χρειαστεί μέχρι να βράσουν τα κουκιά.

Λαγός και κρεμμυδάκια στρογγυλά δεν θα σας χρειαστούν.

Τη φωτογραφία την πήρα από ένα άρθρο του Ηλία Μαμαλάκη στο protagon.gr

Καλή όρεξη

Fave Brasate

Ingredienti

Fave a mollo per un' intera notte e poi sgusciati
2 cipolle
1-2 foglie di alloro
rosmarino
origano
Polpa di pomodoro (grossa)
1/2 cucchiano zucchero
1 tazzina di vino rosso secco
sale
pepe
aceto
olio d'oliva extravergine

Esecuzione

Si comincia dorando la cipolla e l'aglio nella nostra pentola,si aggiungono man mano le fave e gli aromi e prima di bruciacchiare tutto si 'spegne' prima con l'aceto e poi col vino,appena evaporati si mette il pomodoro ed eventualmente di tanto in tanto un po' d ' acqua finche le fave non sono pronte.

Buon appetito

Black Paella

Από μικρός ήμουν ιδιότροπος,ιδίως με το φαγητό και όχι μόνο...στο πρώτο ταξίδι που θυμάμαι επισκεφθήκαμε μια ξαδέρφη της μητέρας μου στη Θεσσαλονίκη...με το που μπήκα σπίτι τους ζήτησα να πάω στην τουαλέτα,με συνόδευσαν...η τουαλέτα όμως δεν με ενέπνευσε,ανέκαθεν είχα μια έμφυτη εστέτ άποψη,γύρισα λοιπόν στο σαλόνι κ εκστόμισα ενώπιον όλων το αρκούντως επαναστατικό : 'Εγώ σ'αυτήν την τουαλέτα δεν κατουράω' και σα να μην έφτανε αυτό αρνήθηκα να δειπνήσω,αρκέστηκα σε μια πορτοκαλάδα 'με μπουρμπουλήθρες'. Δε θυμάμαι επακριβώς τις άμεσες αντιδράσεις τους εκτός από εκείνη του πατέρα μου που με διαφορά φάσης με περιέλαβε το ίδιο βράδυ κ μου έχωσε 2-3 γρήγορες κάτω απ τις κουβέρτες για παραδειγματισμό...αλλάζει όμως χούγια ο λύκος; Κατά τον πατέρα μου αλλάζει ή μάλλον άλλαζε κ αυτό ήταν κ το πρόβλημα γιατί από την παρεπόμενη που γυρίσαμε σπίτι αποφάσισε ότι οι μέθοδοι της μητέρας μου είχαν αποτύχει κ έτσι ανέλαβε 'να με κάνει άνθρωπο',αρχής γενομένης από το φαγητό. Κάπου εκεί αρχίζει κ η Οδύσσεια με τις τηγανιτές πατάτες,η λογική του πατέρα μου ήταν απλή,σ'όλα τα παιδάκια αρέσουν οι τηγανιτές πατάτες άρα ''δε μπορεί κ στο δικό μας το στραβόξυλο θα αρέσουν αρκεί να γίνουν με βάση τα γούστα του''. Κ αν γινόταν μια καλή αρχή με τις πατάτες τα υπόλοιπα θα ακολουθούσαν περίπου νομοτελειακά πίστευε... Κάθε βράδυ λοιπόν που γύριζε σπίτι η ίδια σκηνή...ο μικρός L G καθισμένος ανόρεχτα στο πτυσσόμενο ρουστίκ τραπεζάκι της κουζίνας από σουηδικό (από τα must των 80's) μπρος σ'ενα πιάτο τηγανιτές πατάτες,αμίλητος,ακίνητος να κοιτά αδιάφορα το πιάτο παίζοντας καθυστερήσεις.

- 'Τί τις κοιτάς παιδί μου ; τρώγε !'
- 'Θα φάω' κ έβαζα μια πατάτα στο στόμα μου.
- 'Καλές ;'
- 'Μαλακές',ο πατέρας μου έτρωγε τις πατάτες μου κ μου ξανατηγάνιζε άλλες,πού την έβρισκε τόση διάθεση;
- 'Αυτές καλές δεν είναι ; τώρα δεν είναι μαλακές ε ;'
- 'Ναι,αλλά είναι κόκκινες'
- 'Ε ωραίες δεν είναι οι κόκκινες ;'
- 'Μπαμπά οι κόκκινες είναι πικρές...Οι χρυσές είναι καλές'
- 'Βρε παιδί μου φάε λίγες δε με λυπάσαι;'
- 'Σε λυπάμαι,αλλά δεν μπορώ'

Υπέροχα περνάγαμε με παρόμοιους διαλόγους κάθε βράδυ αναζητώντας την τεχνική της τέλειας χρυσής πατάτας,το σενάριο το γνώριζα ήταν πάντα πάνω κάτω το ίδιο,εγώ έκανα υπομονή μασουλώντας καμιά πατάτα που κ που,τις υπόλοιπες τις ανακάτευα μες στο πιάτο,έριχνα κ καμιά ματιά στη μάνα μου μήπως με σώσει απ'το μαρτύριο κ έπαιζα κατενατσιο ώσπου ο άνθρωπος να απελπιστεί κ ν'αρχίσει το γνωστό κύρηγμα για τα παιδιά της Αιθιοπίας...μετά συνήθως πέρναγε στη φοβερή ιστορία ενός κακομαθημένου παιδιού (σπόντα για μένα) που οι γονείς του του σέρβιραν το ίδιο πιάτο κάθε μέρα μέχρι που αναγκαζόταν να το φάει χαλασμένο ε κ στον επίλογο άκουγα οτι θα με 'στρώσουν' στο στρατό. Κάπου εκεί έβγαινε εκνευρισμένος απ'την κουζίνα,η μητέρα μου πέταγε τις πατάτες κ εγώ την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια.

Γιατί σας τα λέω ολ'αυτά ; Πρόσφατα κατετάγην (με αρκετή καθυστέρηση να ομολογήσω) στις τάξεις του Πολεμικού Ναυτικού,δε θα μακρυγορήσω,απλά να πω οτί όταν σερβιρίστηκα κ έκατσα στο τραπέζι να φάω για πρώτη φορά έμεινα εκεί να κοιτάω αποσβολωμένος το δίσκο μου,η ίδια αίσθηση,σα να καθόμουν μπροστα στις τηγανιτές πατάτες της παιδικής μου ηλικίας χωρίς καμιά διάθεση να φάω...δοκίμασα...ακόμα χειρότερα...ευτυχώς που υπάρχουν πάντα μήλα...έφαγα 5-6 την πρώτη μέρα...ούτε ο Τομ Σογιερ έτσι και τρώγοντας τα μήλα μου σκεφτόμουν αλλοπαρμένος τι θα ετοίμαζα για τα ναυτάκια αν ήμουν στη θέση του μάγειρα.


Μαύρη Παέγια


Υλικά

1 κιλό γαρίδες
1 μεγάλο καλαμάρι
1 σουπιά
2 κουταλιές της σούπας μελάνι σουπιάς
αλάτι
φρεσκοτριμένο πιπέρι
ελαιόλαδο
2 1/2 φλυτζάνια ρύζι Καρολίνα (το προτιμώ απ'το αρμπόριο)
Λευκό κρασί (όχι ρετσίνα βέβαια)
1 σκελίδα σκόρδο
1 μέτριο κρεμμύδι

Εκτέλεση

Καθαρίζουμε τις γαρίδες και βράζουμε τα κελύφη τους σε νερό για να πάρουμε τη γεύση τους σε έναν ελαφρύ ζωμό. Λάδι στην κατσαρόλα μας,το αρωματίζουμε με λίγο σκόρδο που στη συνέχεια αποσύρουμε και σωτάρουμε κρεμμύδι και στη συνέχεια τις γαρίδες,το καλαμάρι και τη σουπιά που έχουμε κόψει julienne,σβήνουμε με λίγο λευκό κρασί κ περιμένουμε να το πιεί πριν κάνουμε οτιδήποτε άλλο. Προσθέτουμε το νερό μας (από τα κελύφη) κ το αφήνουμε σε χαμηλή φωτιά μεχρι τα θαλασσινά μας να μαλακώσουν,στη συνέχεια ρίχνουμε το μελάνι και το ρύζι κ μαγειρεύουμε σε χαμηλή φωτιά προσθέτοντας ζωμό που κ που μέχρι το ρύζι μας να φθάσει στο επιθυμητό σημείο βρασμού.. Διορθώνουμε σε αλάτι αν χρειάζεται. Φυσικά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και άλλα θαλασσινά της αρεσκείας σας.

Καλή όρεξη


Paella nera

Ingredienti

1 kgr di gamberetti
1 calamaro grande
1 seppia
2 cucchiai di nero di seppia
sale
pepe macinato fresco
olio d'oliva
2 1/2 tazze di riso arborio
Vino bianco
1 spicchio d'aglio
1 cipolla media

Esecuzione

Sgusciate i gamberetti,tenendo i gusci per preparare un brodo. Preparate il soffritto con la cipolla,l'aglio (che poi si rimuove) sale e peppe macinato fresco,aggiungete i gamberetti, la seppia ed il calamaro tagliati julienne (listarelle) e in seguito spegnete col vino lasciando evaporare completamente. Versare il brodo e lasciar cuocere a fuoco basso finche' il calamaro e la seppia non si ammorbidiscono. Continuate col nero di seppia ed il riso aggiungendo del brodo di tanto in tanto finche' il riso non sia cotto.

Buon appettito

Ταλιατέλες με μανιτάρια (χωρίς κρέμα γάλακτος παρακαλώ!) / Tagliatelle ai funghi (senza panna please!)

Έχω μια φίλη...άσχημα αρχίσαμε...έχω πολλές φίλες...αλλά είναι μία που έχει μανία με τα Ιταλικά πιάτα κ όποτε βρεθούμε με τρέχει με το έτσι θέλω σ'όποιο Ιταλικό εστιατόριο βρεθεί μπροστά μας...τρώμε χάλια κ το χρυσοπληρώνουμε,αλλά δεν εννοεί να το καταλάβει...με θεωρεί ιδιότροπο,υπερβολικό,υποχόνδριο,γκρινιάρη,σπασικλάκι κ.α σε βαθμό που αναρωτιέμαι γιατί με κάνει ακόμα παρέα...σε βαθμό που τελευταία έχω αρχίσει να σκέφτομαι σοβαρά την ύστατη λύση του καθαρτικού!!!
Ξέρετε φαντάζομαι,αλλά ας το περιγράψω συνοπτικά για τους αδαείς,με του που την κάνει ο άλλος για το μπάνιο γίνεται μια αποενοχοποιημένη προσθήκη καθαρτικού στο πιάτο του με γρήγορες και αποφασιστικές κινήσεις οι οποίες πρέπει να φαντάζουν απόλυτα φυσιολογικές στα μάτια των σερβιτόρων.
Πέρα από τη μανιέρα όμως,σημασιά έχει κ η ουσία,οφείλετε πρώτα να εξοικειωθείτε με το προϊόν,δοκιμάστε μια σταγόνα,τα περισσότερα είναι πικρά οπότε 'ταιριάζουν' καλύτερα σε σαλάτες με ρόκα κ όπου παίζει η παρμεζάνα και το gorgonzola.
Την τελευταία φορά (ή μάλλον την προτελευταία γιατί τελευταία προφανώς θα είναι η επόμενη που θα γευματίσουμε σε Ιταλικό) ανάμεσα σε διάφορα α-διάφορα πιάτα μου ήρθε και μια μακαρονάδα πηγμένη στην κρέμα γάλακτος...Κανονικά πάνω στη χαρτοπετσέτα έπρεπε να τυπώνουν εικόνες ισχαιμικών επεισοδίων του μυοκαρδίου...
Σήμερα λοιπόν θα προτείνω ένα απλό και γευστικότατο πιάτο χωρίς την τρισκατάρατη κρέμα γάλακτος,έτσι που όταν τελειώσετε το γεύμα σας δεν θα αισθάνεστε ότι έχετε καταπιεί τσιμεντόλιθο.


Υλικά

1 κιλό μανιτάρια (πλευρώτους,champignon κ οποιοδήποτε άγριο μανιτάρι βρείτε αν βρείτε,κατά προτίμηση βασιλομανίταρα,μαρτούλια,κανθαρέλες κλπ)
700 γραμμάρια ταλιατέλες ή λαζάνια
1 κούπα γάλα
Μαϊντανός
Σκόρδο (1-2 σκελίδες ανάλογα με τα γούστα σας)
Γραβιέρα Τήνου (αυτή του Σκλαβενίτη) ή Σαν Μιχάλη (Σύρου)
Λευκό κρασί
Ελαιόλαδο


Εκτέλεση

Σε μια φαρδιά κατσαρόλα,σωτάρουμε ελαφρώς το σκόρδο (κομμένο σε φέτες,όχι πολτοποιημένο) και το αποσύρουμε.
Ανεβάζουμε τη φωτιά,περιμένουμε να ανέβει η θερμοκρασία του λαδιού και στη συνέχεια προσθέτουμε τα μανιτάρια (πλυμμένα,κομμένα σε φέτες,στεγνά),αλάτι φρεσκοτριμμένο πιπέρι (μπόλικο) και περιμένουμε να πιουν τα υγρά τους (αν η φωτιά σας είναι χαμηλή κ ρίξετε τα μανιτάρια,πείτε ότι αλλάξατε γνώμη κ ότι το πάτε για μανιταρόσουπα...).
Τέλος τα σβήνετε με λευκό κρασί (καλό,αυτό που θα πιείτε στη συνεχεια,ένα ασύρτικο,ένα μοσχοφίλερο ή κ ένα σαββατιανό).
Αποσύρετε τα μανιτάρια σε ενα μπωλ κ ένα μέρος απο αυτά (1/3 ας πούμε) τα πολτοποιείτε στο multi.
Βάζετε τα ζυμαρικά να βράσουν,λίγα λεπτά πριν γίνουν ,ξαναβάζετε στη φωτιά την κατσαρόλα (περιέχει το λάδι από το σωτάρισμα των μανιταριών) και ρίχνετε το γάλα και τα πολτοποιημένα μανιτάρια,μόλις πάρουν βράση προσθέτετε και τα ζυμαρικά σας και τα τελειώνετε εκεί μέχρι να φτάσουν στο επιθυμητό σημείο ψησίματος.
Τα βγάζετε απ'το μάτι ρίχνετε την τριμμένη γραβιέρα και τον ψιλοκομμένο μαιντανό και ανακατεύετε.
Σερβίρετε τα ζυμαρικά στα πιάτα γαρνίρωντας με τα υπόλοιπα σωτέ μανιτάρια.

Αφιερωμένη εξαιρετικά στην Misirlou.

Καλή όρεξη


Tagliatelle ai Funghi (senza panna please!)

Ingredienti

1kgr di funghi misti (i porcini sono d'obbligo,anche se surgelati)
700gr tagliatelle
1 tazza di latte
Prezzemolo
Aglio
Parmiggiano
Vino bianco
Olio d'oliva

Esecuzione

Si rosola l'aglio tagliato finemente e poi si rimuove.
A fuoco alto si aggiunge i funghi tagliati a fette,salate,pepate,cucinate finche non cotti,spegnete col vino bianco e mettete da parte.
Una parte di essi (1/3 circa) vanno frullati.
Quando la pasta e' quasi cotta,mettete sul fuoco i funghi frullati con una tazza di latte,portate ad ebolizione e alla fine buttateci la pasta e girate bene per un paio di minuti.
Rimuovete dal fuoco,aggiungete il prezzemolo ed il formaggio e girate ancora.
Si servono nei piatti col resto dei funghi.

Buon appettito!

Μπαρμπούνια με ρεβυθοκεφτέδες και σάλτσα κάππαρης / Triglie con polpette di ceci e salsa di capperi

Σήμερα δεν έχει ιστορία... απεργώ συμπαραστεκόμενος στους χειμαζόμενους κλάδους των φορτηγατζήδων,των αδέσποτων σκύλων και των καπνιστών.
Ας περάσουμε λοιπόν κατευθείαν στο πιάτο μας που έχει κάτι από την καλοκαιρινή αύρα του Αιγαίου...





Υλικά

Μπαρμπούνια
Ρεβύθια (μουλιασμένα)
2 μεγάλα κρεμμύδια
Αλεύρι
λεμόνι
Δυόσμος
Ρίγανη
Κάππαρη
Ελαιόλαδο
Καβουρδισμένο αμύγδαλο
Αλάτι
Πιπέρι

Εκτέλεση

Ρεβυθοκεφτέδες

Αλέθουμε στο multi τα ρεβύθια (ωμά,απλά μουσκεμένα) μαζί με λάδι,αλάτι,πιπέρι,κρεμμύδι,δυόσμο,λεμόνι (και λίγη φλούδα) και ρίγανη μέχρι να γίνουν ένα ομοιογενές μείγμα.
Ρίχνουμε μερικές κουταλιές αλεύρι (όσο πάρει) ώστε να δέσει καλύτερα,φορμάρουμε και τηγανίζουμε.
Προαιρετικά μπορούμε να προσθέσουμε και βραστή πατάτα στο μείγμα.

Σάλτσα κάππαρης

Αλέθουμε κάππαρη,ελαιόλαδο,λεμόνι,δυόσμο και καβουρδισμένο αμύγδαλο.

Μπαρμπούνια

Καθαρίζουμε,φιλετάρουμε,αλατίζουμε,αλευρώνουμε και τέλος τηγανίζουμε τα μπαρμπούνια μας.

Καλή όρεξη


Triglie con polpette di ceci e salsa di capperi
Ingredienti
Triglie
Ceci (gia' bagnati in acqua)
2 cipolle grandi
Farina
Limone
Menta
Origano
Capperi
Olio d'oliva
Mandorle tostate
Sale
Pepe



Preparazione

Polpette di ceci

Si frulla insieme ceci (bagnati ma crudi cmq),olio d'oliva,limone (anche un po' di scorza),cipolle,menta,origano,sale,pepe fino ad ottenere un composto omogeneo.
(Volendo si puo' aggiungere anche patate lesse)
Si aggiunge la farina (quanto basta) ,si formano le polpette e si friggono.

Salsa di capperi

Si frullano insieme i capperi con olio d'oliva,limone,menta e mandorle tostate.

Triglie fritte

Si lava,si sfileta,si sala,si infarina e infine si frigge le triglie.

Buon apettito